• Bio Arita Baaijens
  • Bio Arita Baaijens

‘Wat mij trekt, is ergens naar toe gaan en niet weten hoe het afloopt.’

Arita Baaijens groeide op in Ede, studeerde biologie in Amsterdam. Na zeven jaar werken gaf ze haar baan als milieubioloog op om een onzeker avontuur in de Egyptische woestijn aan te gaan. Ze kocht kamelen en leerde in de woestijn te overleven. Als enige Westerse vrouw bereisde ze in haar eentje en met kamelen de Sahara. De zelfgezochte eenzaamheid veranderde haar kijken op het leven. In het kale landschap van zand en rotsen valt de mens terug op het pure bestaan. Als de tijd niet kan worden opgevuld met economische en culturele activiteiten komt een mens vanzelf tot reflectie. De confrontatie met de leegte kan beangstigend zijn, maar eenzaamheid maakt ook krachtig. In de woestijn leerde Arita Baaijens angst voor het onbekende om te zetten in een positieve kracht. Als je niemand om hulp kunt vragen bedenk je vanzelf oplossingen. Waar niets is kenmerkt het ontbreken van gereedschap de ware meester.

Na twee decennia zand en kamelen lokt Siberië. In het Altaigebergte zoekt de ontdekkingsreizigster naar het mythische Shambala, een legendarisch paradijs in een verborgen vallei omringd met ijzige bergpieken. Het paradijs blijft onvindbaar, zelfs na vele jaren zoeken. Door ontmoetingen met lokale herders en sjamanen raakt ze geïntrigeerd in hun rotsvaste geloof in natuurgeesten en bezielde natuur. Als bioloog vraagt ze zich af hoe het kan dat deze mensen een andere werkelijkheid lijken te ervaren dan zijzelf. Kan landschap de geest kunnen beïnvloeden? En bezit de wetenschap het monopolie op waarheid? Een nieuwe expeditie en een experiment moeten uitkomst bieden. In 2013 omcirkelt de reizigster het hele Altai gebergte te paard, vijftienhonderd kilometer door moeilijk bereikbare gebieden in Kazachstan, China, Mongolië en Rusland. De reis en de uitkomst van het experiment zetten haar leven behoorlijk op zijn kop en tegelijkertijd weer op de rails.

Arita Baaijens ontving internationaal erkenning en prijzen voor haar onderzoek naar de betekenis van landschap. In 2014 kreeg zij de internationale Women of Discovery Humanity award en werd ze door de Spaanse Geografische Sociëteit uitgeroepen tot Traveler of the Year 2014. Zij is lid van onder andere de Royal Geographical Society en de Explorers Club. Zij is een van de 50 geportretteerde ontdekkingsreizigers in Modern Explorers (2013, Thames and Hudson). Over haar reizen publiceerde zij eerder Een regen van eeuwig vuur, Oase Farafra, Woestijnnomaden en het bekroonde Desert Songs. In 2016 verscheen Zoektocht naar het paradijs, een onderzoek naar waarheid en werkelijkheid in het hart van Centraal-Azië (Atlas Contact), nominatie voor de Jan Wolkersprijs 2016.

 

 

Video's